مؤتة : منطقه‌اى در شام . سابقتى : گذشته درخشان من . يدلى : التماس مىكند . تنزع : پايان مىيابد . الشقاق : اختلاف ، ناسازگارى . الزّور : ديداركنندگان ، مهمانان . اللقيان : ملاقات . ساختار ادبى العذب : صفتى براى مفعول حذف شده كه در اصل « العيش العذب » بوده است . خلو : خبر براى « من أسلم » است . مثل الذى : مفعول « أراد » است . فيا عجبا : منظور ابراز شگفتى است . أنّه : ضمير « أنه » ضمير شأن است و نيازى به مرجع ندارد . اين ضمير از جهت مطابقت با شكل مرجع ضميرش به صورت مفرد آمده است ؛ گرچه مرجع ضمير آن از جهت معنايى جمع است . لقيانه : ضمير « ه » به « زوره » برمىگردد . شرح و تفسير ( فأراد قومنا قتل نبينا و اجتياح اصلنا . . . ) قريش ( قبيله پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و على عليه السّلام ) در مكه زندگى مىكرد و همه امكانات را از آن خود كرده بود و هيچ كس ديگرى را با خود شريك نمىكرد . حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله در اين قبيله نشأت